- Gratis verzending vanaf € 90
- Gratis geschenk bij elke bestelling
Een maagzweer bij paarden is geen zeldzaamheid; ze duiken regelmatig op. Maar het lastige is dat de signalen die wijzen op een maagzweer nogal breed en vaag kunnen zijn. Merkt u dat uw paard minder eetlust heeft of afvalt? Ziet zijn vacht er dof uit of valt zijn prestatie terug? Is hij vaak aan het geeuwen of lijkt hij soms lichte koliek te hebben? Vertoon hij ongemak wanneer u de singel aantrekt of knarst hij met zijn tanden als hij rustig in zijn stal staat? Als deze vragen een belletje doen rinkelen, is het goed mogelijk dat uw paard last heeft van maagzweren.Â
Recent onderzoek heeft aangetoond dat maar liefst de helft van alle paarden in hun leven te maken krijgt met maagzweren.
Deze gevoeligheid voor maagzweren ligt ingebakken in de specifieke anatomie van paarden. Als natuurlijke grazers zijn paarden evolutionair geprogrammeerd om vrijwel continu te eten. Dit constante eten stimuleert de voortdurende productie van maagzuur, noodzakelijk voor een efficiënte vertering. Maar, de manier waarop we paarden tegenwoordig vaak houden – vooral op stal met maaltijden op gezette tijden – wijkt af van deze natuurlijke leefwijze. Hierdoor ervaren paarden langere perioden zonder voedsel, wat een significante daling in speekselproductie met zich meebrengt. Speeksel speelt echter een cruciale rol in het neutraliseren van maagzuur. Zonder deze natuurlijke buffer, verhoogt de kans op het ontwikkelen van maagzweren aanzienlijk.
Het risico op maagzweren is vooral prominent in het bovenste deel van de maag. Dit deel is bedekt met een relatief dunne slijmlaag die minder weerstand biedt tegen de agressieve werking van maagzuur. Dit onderscheidt zich van het onderste, klierrijke deel van de maag, waar de slijmlaag dikker is en beter in staat is om het zuur te weerstaan. Door deze anatomische eigenaardigheid zijn paarden bijzonder kwetsbaar voor zweren in dit bovenste gebied, dat minder bescherming biedt en dus sneller aangetast kan worden door het constante zuur.
De meest voorkomende symptomen bij een paard met maagzweren zijn:
Om de diagnose te stellen kan men een gastroscopie laten uitvoeren of een behandeling instellen met medicatie en kijken of de symptomen verbeteren of verdwijnen.
Bij een gastroscopie wordt er met een camera in de maag gekeken. Het is belangrijk dat het dier hiervoor voldoende lang uitgevast is zodoende dat de wand van de maag volledig zichtbaar is (uitvasten: 18u geen voedsel en 6u geen water).
De behandeling bestaat uit het toedienen van medicatie, het aanpassen van het voermanagement en het vermijden van stress.
Het meest bekende medicament bij maagzweren is omeprazole. Dit zorgt ervoor dat de maagzuurproductie vermindert en de maagzweren kunnen helen. Een behandeling dient vaak langdurig aangehouden te worden (zeker bij paarden die stressgevoelig zijn).
Eventueel kan de omeprazole gecombineerd worden met sucralfaat om de slijmlaag te beschermen.
Tenslotte zijn er ook enkele voedingssupplementen die de maag ondersteunen bij paarden gevoelig aan maagzweren. Zo is er Ekygard en Ekygard flash van Audevard. Deze bevatten onder andere klei, pectine, lecithine,… om de maag te beschermen.
Hebt u nog vragen? Aarzel niet om ons te mailen op info@uwpaardenapotheek.be. Onze dierenartsen staan voor u klaar.
Zorg voor onbeperkt ruwvoer, verspreid krachtvoer over meerdere kleine porties, vermijd stress en beperk langdurig gebruik van ontstekingsremmers. Een slow feeder stimuleert de speekselproductie en helpt de maag beschermen.
Ekygard en Ekygard Flash van Audevard bevatten klei, pectine en lecithine om de maagwand te beschermen. Deze zijn beschikbaar in de webshop van Uw Paardenapotheek.
Omeprazole is het meest gebruikte middel. Het vermindert de maagzuurproductie zodat de zweren kunnen helen. Combinatie met sucralfaat is mogelijk om de slijmlaag extra te beschermen. Naast medicatie zijn voedingsaanpassingen en stressreductie essentieel.
Via gastroscopie: een camera die in de maag kijkt. Hiervoor moet uw paard voldoende lang uitgevast zijn (18 uur geen voedsel, 6 uur geen water). Een andere optie is een proefbehandeling met medicatie om te zien of de symptomen verbeteren.
De meest voorkomende signalen zijn verminderde eetlust, gewichtsverlies, tandenknarsen, frequent geeuwen, een doffe vacht, lichte koliekaanvallen en ongemak bij het aansingelen. Omdat deze symptomen vaag zijn, is een dierenartsencontrole aangewezen.
